امروز یکشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۷
۱۵:۵۴:۱۷ - سه شنبه ۵ دی ۱۳۹۶
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
محمد ابراهیم خلیلی/ کلان شهر رشت(قسمت دوم- مدیریت شهری)
دستیابی به شرایط مطلوب زندگی شهری و داشتن شهری پیش رفته ، همراه با آرامش، ثبات و توسعه یافته، با شهروندانی با نشاط و رضایت مند، مستلزم تلاش و پاسخگویی مقبول از طرف شخصیت ها و سازمان هایی است که در حال حاضر مسئولیت و مدیریت شهر را با انتخابی که مردم انجام داده اند، […]

دستیابی به شرایط مطلوب زندگی شهری و داشتن شهری پیش رفته ، همراه با آرامش، ثبات و توسعه یافته، با شهروندانی با نشاط و رضایت مند، مستلزم تلاش و پاسخگویی مقبول از طرف شخصیت ها و سازمان هایی است که در حال حاضر مسئولیت و مدیریت شهر را با انتخابی که مردم انجام داده اند، در دستان خود گرفته اند!

در قسمت اول  بحث اشاره شد که شهر رشت، علیرغم پیوست کلان شهر، از مزایای چنین عنوانی بهره مطلوب را نمی برد و با دارابودن فرصت ها و پیشینه تاریخی شهری و در اختیار داشتن بسیاری از خدمات پایه ای، نظیر اتوبوس شهری، کتابخانه، بیمارستان، سینما و …، و با اشتهار به شهر اولین ها، پیش تر از بسیاری از شهرهای کنونی در کشور، کلان شهر بودنش در زمان و وضعیت فعلی، همچنان جای تامل و سوال دارد.

با لحاظ سایر مواردی که در مطلب پیشین از آن سخن رفت ، به هر صورت علیرغم میل و احساس درونی، متاسفانه باید پذیرفت که، شهر رشت امروز از قافله شهرهای پیشرفته فاصله گرفته است وتا رسیدن به آن، زمان و فاصله زیادی را باید، ناخواسته و به ناچار طی کند.
با این ترتیب، دستیابی به شرایط مطلوب زندگی شهری و داشتن شهری پیش رفته ، همراه با آرامش، ثبات و توسعه یافته، با شهروندانی با نشاط و رضایت مند، مستلزم تلاش و پاسخگویی مقبول از طرف شخصیت ها و سازمان هایی است که در حال حاضر مسئولیت و مدیریت شهر را با انتخابی که مردم انجام داده اند، در دستان خود گرفته اند!
اما، اگر از منظر دیگر، چرایی موضوع فوق الذکر مورد مداقه قرار گیرد و عزم عمومی بر رفع آن باشد، آنگاه قابل ملاحظه خواهد بود که:
مدیریت شهری در شرایط مذکور ( همچنانکه در گذشته هم باید همینطور می بود) ، سه موضوع مهم را برای‌ چهار سال آینده، پیش روی خود خواهد داشت که در قبال درستی ایفای وظیفه و دستیابی به شهر مطلوب و پیشرفته (آن چنانکه مدیران شهری آن را هدف فعالیت های بی وقفه خود می انگارند)، باید آن ها را به جدّ، مدنظر خود قرار داده و مسئولیت پاسخگویی در چرایی و چگونگی اعمال، تحقق و صیانت از آنها را بپذیرد، تا به شهری توسعه یافته و مورد رضایت شهروندانش دست یابد.
موضوعات:
۱– فضای گفتگوها در جلسات رسمی (صحن شورا )
۲– اتخاذ تصمیمات متعهدانه (مسئولیت پذیرانه) با هدف پاسخگویی ( تصویب طرح و لایحه )
۳– اعتماد موکلان به نمایندگان خود (رای مردم )

زیرا پایبندی به عهدهای بسته شده، با پذیرش مسئولیت در حوزه مدیریت شهری با اتکاء بر شرح وظایف و قواعد و مقرراتی که قانون تعیین کرده است، برای مدیران شهری آغاز می گردد و ظهور و بروز اقدامات و نحوه صحیح انجام تعهدات ، در فرایند تصمیم گیری شورایی، که قاعدتا بر اساس خرد جمعی و اعمال قانون صورت می‌پذیرد، در ارتباط با مسائل و مشکلات مرتبطی که به مدیریت ارجاع می گردد به مخاطبان ( شهروندان ) منتقل و در اختیار آنان برای بهره برداری قرار می گیرد.
با لحاظ این موارد، مسئله اصلی از‌ زمانی شروع می شود که آحاد مدیریت شهری، بنا بر آنچه‌که اظهار می‌دارند و یا آن چنانکه که در بر نامه های تبلیغی در زمان رقابت انتخاباتی مطرح کرده و شعار خود قرارداده اند، تغییر و تحول در برنامه های شهری در حال اجرا را، برای بهینه سازی در شرایط موجود، لازم و ضروری تشخیص می دهند و برای ایجاد تغییر در وضعیت غیر مطلوب مورد نظرشان در شهر، در حوزه مدیریت مقبوله، عزم خویش را برای‌تحقق ایده ها و نظراتشان‌ (البته به زعم خود)، جزم می کنند.
اما در این حال و با تمنایی که وجود دارد، به هر دلیلی:
۱– در صحن شورا هنگام مذاکرات علنی و یا غیر علنی به تفاهم جمعی نمی رسند،
۲–‌در اتخاذ تصمیم برای تصویب یا رد یک لایحه به خرد جمعی و یا رای‌ اکثریت دست نمی یابند،
۳– و در نتیجه ، در میان موکلان خود، با ایجاد احساس یاَس‌ و نارضایتی، اعتماد رای دهندگان را بتدریج از دست می دهند.
حقیقت این است که شرح مختصر فوق الذکر در اغلب مدیریت های شهری در برخی از شهرها، کاملا ملموس است، و گویا به صورت قاعده ای پذیرش شده در میان بعضی از مدیران شهری، اصطلاحا جا افتاده و قابل مشاهده و هویدا نیز می نماید.
احتمالا با بیان مطالب فوق، حالا می توان حدس زد که اگر موضوعات مهم:
۱– مسائل و مشکلات‌ مرتبط
۲– اعتماد و پشتیبانی موکلان ،
از دستور کار مدیرانی با شرایط و شرح مذکور، که در رسیدگی و تامین این نوع از مقولات مدیریت شهری، عاجزند ، خارج شده و به کناری نهاده شود، چه اتفاقی را می توان انتظار داشت که برای‌مدیریت شهر رخ دهد؟؟
اکنون شاید لازم باشد تا از حدس زدن نتیجه فاصله گرفت و فرصت بیشتری را برای اعمال مدیریت در نظر گرفت و به روال منطق و اجرای عدالت ، بنا را بر مثبت اندیشی و خوش بینی در عرصه اعمال مدیریت شهری گذاشت ، چرا که اصل هم در آموزه های ما همین است، پس ناگزیر:
۱– تمایل آحاد و قابلیت درمدیدیت شهری
۲– مسائل و مشکلات‌ موجود و مرتبط در شهر
۳– ساختار، محیط و امکانات موجود و یا قابل دسترسی در سازمان
قطعا موضوعات و مولفه های بیّنی هستند که باید مورد توجه و مداقّه جدی قرار‌بگیرند، چرا که موضوع بحث در مورد مدیریت و مسئولیتی است که بلحاظ معیار سنجی و ارزش یابی باید این مقوله ها را در زمره :

۱– اشخاص خیلی مهم
۲– مسئولیت های سرنوشت ساز
دسته بندی و عنوان کرد. زیرا اشخاصی که توانسته اند تا اعتماد عمومی مردم را به سوی‌خود جلب کنند، و از آنان برای خود رای بگیرند، شخصیت های خیلی مهم شهر ( vip ) تلقی می شوند و بواسطه چنین اعتمادی که نسبت به آن ها صورت گرفته است، توانسته اند تا مصدر مدیریتی یک مسئولیت سرنوشت ساز را به نام مدیریت شهری، از آن خود ساخته و بر آن تکیه بزنند، و به همین خاطر، تصمیمات آنها اتفاقات تعیین کننده ا ی را، در یک جامعه جمعیتی شهرنشین، که با حقوق مدنی و منشور حقوق شهروندی کاملا آشناست، ایجاد می‌کند. بنابراین با درستی‌و یا نادرستی ایفای یک وظیفه، از طرف مدیران مسئولیت پذیرفته در امور شهری، سرنوشت یک جامعه هدفمند، به لحاظ رضایت مندی و یا ایجاد نا رضایتی در میان شهروندان آن ، به عنوان سرمایه های مهم اجتماعی و ملی، تعیین می شود، که به لحاظ رسم« العاقل یکفی‌بالاشاره » ، عاقلان از تبعات و پیامدهای مثبت و یا منفی آن به روشنی آگاهند! و قاعدتا مدیران شهری به درجه و اهمیت چنین‌ مسئولیت خطیری واقف بوده و نمی توانند نسبت به آن‌ کم توجه و‌ یا، حداقل نگر باشند!

*ادامه دارد*

نویسنده: محمد ابراهیم خلیلی

داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب

  • آخرین اخبار
تلویزیون اینترنتی ایرسا
تبلیغات
روزنامه های گیلان
نظرسنجی
باشگاه بدنسازی مجید اپلیکیشن ایرسا گیل اپلیکیشن ایرسا گیل http://yon.ir/WZL8M کانال تلگرام ایرسا گیل باشگاه بدنسازی مجید